Wat is er veranderd?

De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) verplicht bedrijven om op gestandaardiseerde wijze te rapporteren over duurzaamheid, inclusief hun impact op de circulaire economie en toeleveringsketens. Grote ondernemingen zijn al begonnen met rapporteren; voor een brede groep middelgrote bedrijven was de verplichting oorspronkelijk voorzien voor de komende jaren. De Europese Commissie heeft echter in het kader van het zogenoemde Omnibus-vereenvoudigingspakket besloten die uitbreiding tijdelijk te vertragen, om regeldruk te beperken.

Voor de betrokken bedrijven geeft dit tijdelijk lucht. Maar de adempauze lost het onderliggende vraagstuk niet op: grote CSRD-plichtige ondernemingen zijn verplicht te rapporteren over hun gehele keten, inclusief leveranciers die zelf nog niet CSRD-plichtig zijn. Zij vragen die data gewoon op, met of zonder formele verplichting aan de andere kant.

"Wie als toeleverancier niets voorbereidt, riskeert uitgesloten te worden van opdrachten bij grote inkooporganisaties die moeten kunnen aantonen dat hun keten duurzaam is."

Gevolgen voor inkopende organisaties

Voor organisaties die zelf CSRD-plichtig zijn, verandert er weinig: zij moeten nog steeds rapporteren over de duurzaamheidsprestaties van hun leveranciersbasis. Dat betekent in de praktijk dat inkoopafdelingen data moeten verzamelen over onder andere materiaalgebruik, circulariteitsmaatregelen en CO₂-voetafdruk in de toeleveringsketen. Leveranciers die deze data niet kunnen aanleveren, verliezen hun aantrekkelijkheid als zakenpartner.

Inkopende organisaties doen er goed aan hun leveranciersbeoordelingsproces alvast aan te passen: vraag duurzaamheidsdata op als onderdeel van de selectieprocedure, maak duidelijk welke informatie u in de toekomst verwacht, en bied kleinere leveranciers ondersteuning bij het opstellen van een basisrapportage. Zo bouwt u gezamenlijk een robuustere en transparantere keten op.

Kans voor proactieve inkopers